Traumatische nachten en speelse begroeting uit zee

20 juni 2019 - Hervey Bay, Australië

Zo, dat gaat je niet in de koude kleren zitten zo'n spin tot 2x toe in de auto!! Ik heb 2 zware nachten gehad 🙄. De eerste avond was al angstig met inslapen. Om maar niet te spreken over de keren dat ik moest plassen. Ik durfde me niet te verroeren voordat ik met een zaklamp de auto gescand had 😬. En bij alles wat ik voelde was ik bang dat ie onder de dekens was gekropen 😱. Na het plassen lag ik een uur wakker. Om mn gedachten te verzetten ben ik een filmpje gaan kijken en dat werkte gelukkig...Bij het opstaan eerst de gordijntjes aan de achterkant voorzichtig controleren. En bij het opendoen van de auto ben ik eerst de zijkant en onderkant van de portieren gaan controleren. Pfff 😅.

Maar ik keek ondanks de spannende nacht wel uit naar de wandeling die ik ging doen bij Noosa Heads. Een kustwandeling met weer een kans op walvissen. Het was voor de 3de dag op rij een strakblauwe dag en rond de 20 graden. Maar ik was niet de enige die daar ging wandelen...ik heb 3 rondjes op het parkeerterrein moeten rijden. Maar mijn motto is: er gaat altijd iemand weg en zo ook nu. De eerste 2,5 km zijn geasfalteerd voor de rolstoelers en kinderwagens. Prima toch?! 😉 😂. Die zee is weer zó mooi blauw! En weer zulke bijzondere bomen. Het was genieten, zeker met dit weer. Veel surfers in het water en heerlijke baaitjes. Een makkelijke wandeling met weinig hoogteverschillen. Regelmatig turend naar springers in de open zee...

Na 6km op een heerlijk rustig tempo kwam ik aan bij een uitzichtpunt over Sunshine Beach met daarachter de rijkeluiswoningen. Een steile trap naar beneden om op het strand te komen, maar dat laat ik achterwege. Ik geniet hier lekker van een natje en een droogje en doe weer dezelfde weg terug. Ik wilde aanvankelijk door het groen terug, maar het lukte me niet om de kustlijn los te laten 😊. Ik had tenslotte nog geen walvis(sen) gezien...

Ik loop een stuk over het strand en zien een kunststukje van 3 zandkrabbetjes. Ik zie dit regelmatig en elke keer intrigeert het me wéér. Ik mag dan een perfectionist zijn, maar deze krabbetjes kunnen er ook wat van met die perfect gevormde ronde zandballetjes die ze vanuit hun gangenstelsel naar boven brengen als het eb begint te worden! 🙊😄 En maar blijven turen naar open zee. Maar ik werd beloond! En hoe! Ik zag op een bepaald punt, boven op een klif, met super goed uitzicht op zee, een flinke splash vanuit mijn ooghoek. Dat móet een walvis zijn! En ja hoor, een bultrug! 😍 En deze was zo speels dat hij mij en nog 20 anderen een speels showtje weggaf. Hij (of zij🤷, maar denk een mannetje die erg enthousiast werd van een vrouwtje 😜) heeft 10 tot 15 min met zijn grote witte staartvin op het water geklapt. Hij ging verticaal in het water met zijn bek naar beneden en met de helft van het lijf bleef hij maar, met korte tussenpozen, zijn staartvin op het water klappen. Was super om te zien! Maar te ver weg voor goed beeld helaas! Ik kan helaas het gefilmde niet nog eens inzoomen met mijn video app... En daarna sprong hij een paar keer omhoog uit het water en viel zijwaarts met een grote plons neer. Even later had hij nog 2 walvissen om hem heen. Dat moeten de vrouwtjes geweest zijn 😉.

Er kwam een jetski aangevaren en die kon heel dichtbij komen. Toen er ook nog een speedboat dichtbij kwam was het speelkwartiertje voorbij en gleden ze met z'n 3en door het water noordwaarts. Daar achteraan kwamen er zelfs nog 2! En toen ook nog een groep van 15 dolfijnen! Nou, die zware nacht was ik wel even vergeten 😊. En ben blij dat ik langs de kust ben teruggegaan! 🤗 Ik heb nog even over de schouder van een gozer, hij was klein van formaat gelukkig 😊, meegegluurd op zijn telefoon, want hij liet een drone boven de vissen vliegen. Maar zag alleen af en toe het spuiten van water. Ik ben met hem en zijn vriendin samen teruggelopen en we hebben veel gekletst over onze avonturen. Zij zijn in totaal een jaar op reis. Van de bewegingen op zee heb ik niks meer meegekregen. Dat is nou het nadeel van niet alleen wandelen: afgeleid worden en niet in het hier en nu kunnen zijn 😉.

En toen kwam er weer een nacht aan 😬. Eerst alles goed gecheckt en toen nog tamelijk rustig in slaap gevallen. Dat komt denk ook omdat ik zelfs onder de dekens heb gekeken of hij geen warm plekje aldaar gevonden had 🙈. Maar bij het wakker worden voor de sanitaire momenten bekroop de angst me weer 😏. De zaklamp was mijn vriend en het inslapen ging weer voor geen meter. Dus maar weer een filmpje opgezet en wat appjes gelezen en een mailtje teruggestuurd naar degene die voor mij de vluchten gaat boeken (overigens staat mijn terugvlucht naar Amsterdam gepland op 24 september!) en na een uur maar weer een filmpje opgezet 🙄. 

Vandaag ben ik verplaatst naar een camping in Hervey Bay, op 10 minuten afstand van het kantoor waar ik me morgenochtend om 7.20 uur moet melden voor het 4wd avontuur op Fraser Island. Aangezien ik niet heel fris was na 2 zware nachten heb ik de snelste route gereden, dus een keer niet de mooiste. Prima! Ik was al snel erg gezellig met de eigenaar, want hij was 3 weken in Nederland geweest. Ipv 44 AUD hoefde ik maar 30 AUD te betalen omdat ik alleen ben (gebeurt elders niet) en hij zei later: gebruik je stroomkabel maar om je telefoon op te laden joh. Terwijl ik er niet voor betaal... Hij wilde graag voor langere tijd een keer terug en dan ook meer van Europa zien. Hij is de camping aan het verkopen en is dan vrij om te gaan. Ik gaf hem wat suggesties en liet hem afbeeldingen zien. Hij werd er enthousiast van en nam foto's van de plaatsen die ik liet zien. Van het 1 kwam het ander: door zijn enthousiasme werd ik enthousiast, dus heb hem beloofd tzt, niet binnen korte tijd, een mail te sturen met mijn aanbevelingen in Europa, ook omdat ik het heel erg leuk vind om te doen. Dat vond hij erg leuk!

Nu snel koken en 18 uur m'n mandje in 😊. Voetbal kijken om 2 uur 🤗. En aangezien het inslapen niet makkelijk gaat op het moment 😬, begin ik al vroeg met de poging...En de 2 nachten daarna lig ik met 2 of 3 anderen op een kamer, dus benieuwd hoe dat gaat zijn...Ik verwacht geen internet te hebben op het eiland, en anders wel druk te zijn met socializen, dus even geduld met het blog over de avonturen 😊. 24 juni zijn jullie de eersten 😉

Foto’s

2 Reacties

  1. Ma:
    20 juni 2019
    Mooie ervaringen weer. En fijn dat je een terug keer datum hebt. En wat betreft die spin. Het kan raar gaan in je hoofd. Eerst had je nergens last van maar weet je in die landen dat alles mogelijk is maar als het dan in het echt gebeurd krijg je pas angst. Nu een kwestie van weer vertrouwen krijgen en voorzichtig zijn. Ramen en deuren dicht. Zit er in zo’n busje geen ventilatie? Xxx
  2. Elise:
    20 juni 2019
    Ja de ergste angst ebt wel weer weg...Nee geen ventilatie. Maar doe gewoon weer een mini-kiertje open. Want de eerste horrornacht had ik het raam dicht gedaan, maar dat zat me toch niet lekker, dus midden in de nacht toch maar raam op een kiertje gedaan voor zuurstof 😬. Geen risico! Zeker niet met mijn zware ademhaling 😉