Gleirschklamm in Scharnitz
16 juni 2026 - Scharnitz, Oostenrijk
Ik ben blij met mijn slaapdiscipline! 😇 Na de eerste helft van België m'n bed ingegaan. En meteen op de eerste dag mijn plan aangepast. Vanmiddag komt er regen en dan eerst meer dan een uur rijden, dan kan ik de ochtend niet goed benutten. Dus vanuit 'huis' lopend naar de Gleirschklamm (kloof). Het is wel meteen een vrij lange route, dus benieuwd of ik er spijt van ga krijgen 🤭 Ik vertrok om 8.15 uur. Een kwartier door het dorp en dan een smal bospaadje op. En steil! 😅 Ik dacht meteen: oh oh, dit gaat heel lastig worden deze vakantie 😬. Maar na een kwartier hijgen werd het paadje golvend. Maar ik moet nog wat klimmeters dus eerlijk gezegd vond ik het een beetje spannend. Ik ben waarschijnlijk de eerste op het pad want moest wat spinrag weghalen.
Na een half uur over het smalle bospad was het over met de pret. Voor nu voorlopig over een breed grindpad naar de kloof. Maar het gaat vandaag om het doel, want ik was er op voorbereid. Vooralsnog was ik alleen, maar net voor de ingang van de kloof zag ik 2 vrouwen achter me. Maar die heb ik achtergelaten. Een kloof is altijd wel leuk, alleen jammer dat de zon niet op het blauwgroene water scheen. Maar ach, ik vermaakte me prima en ging gestaag omhoog. Zo kan ik het wel volhouden gelukkig! 🤗. Kabeltje hier en een kabeltje daar. Meestal heb ik ze niet nodig, maar hield ze nu toch maar even vast op het smalle pad 😬.
Na een km door de kloof, volgde ik een smal bospad omhoog. Nog even van genieten! Wederom gestaag. Voordat ik weer 1,5 uur op een breed bospad moet lopen heb ik even gegeten op een bankje. Het was nog een uur stijgen en een half uur dalen. Dat dalen vond 1 voet niet leuk. Het brandde onder mn voeten, wat nooit een goed teken is. En m'n kleine teentje protesteerde. Op een bankje maar even een check up gedaan. Oja, ff nagels knippen kan helpen 🤣. Meteen maar gedaan. En een eeltplek deed zeer, maar geen blarenpijn. Dus sok aan en gaan. En er vooral niet aan denken! Het ging beter.
Ondertussen begon het wat te spetteren. Maar zo weinig dat ik bij wijze van de druppels kon ontwijken 😄. En donkere wolken omringden de bergen. Eerder dan gepland. Ipv over de weg terug, heb ik weer dat smalle bospad van het begin genomen. En na 14km, 500 hoogtemeters en dik 4,5 uur wandelen was ik terug thuis. Heb een beetje hoop gekregen gelukkig 😅. Maar de stijfheid is al een feit 😂
Foto’s
2 Reacties
-
Diana:16 juni 2026Leuke paadjes!
-
Hessel:16 juni 2026Leuk verhaal weer, gelukkig niet zo spannend als gister 😁wel grappig dat die huizen allemaal wit zijn

