Route W3 vanuit buurdorpje Müllerthal

Vandaag hoefde de wekker pas om 9 uur want ik pak pas de bus van 11.15 uur om te gaan wandelen vanuit buurdorpje Müllerthal. 5 minuten rijden, dus 11.20 uur van start. Het is een route van 11km, maar wellicht moet ik er nog 3 aan vastplakken als ik de bus terug niet haal. En die gaat 1x in de 2 uur...

Het is 15gr en veelal bewolkt. Al snel loop ik in het bos, steil een pad omhoog. Als ik iets geleerd heb hier: je moet eerst stei stijgen om bij de rotsen te komen. Maar het lijf heeft geen pijntjes dus het lukt goed. Maar traptreden blijft ff doorbijten, als is het er maar 1 🤣. Ik loop langs steile en loodrechte rotswanden. Ik kan het niet helpen maar altijd denk ik: als die rotsen maar blijven liggen. Maar zo te zien aan de bemoste joekels liggen ze er al een tijdje.

Mijn interne motor verwarmt mij goed, dus het vestje gaat uit. Zo nu en dan wordt het iets technisch en heb ik mijn handen nodig. Het is heerlijk wandelen. Zo nu en dan als een hijgend paard 🙊. Ik kom  op 1 plek veel steenmannetjes tegen. Voor het eerst van mn leven heb ik er zelf ook 1 bijgelegd, 🤗. 

Na de rotswanden ga ik scherp links, richting terugweg. Ik heb me laten vertellen dat die saai is. Even overwogen zelfde weg terug, maar dat vind ik nooit zo leuk. Saaier dan gisteren kan niet, dus ik ga het ondervinden. Een km lang afdalen richting de weg. Die je overigens de hele tijd op de achtergrond hoort hier...Ik loop langs de bosrand en pak wat zonnestraaltjes mee. Ook heb ik een mooi uitzicht over het dal met bosplukjes en weilanden. Ik glooi al wandelend mee, maar lieflijk. En dan om half 3 ben ik terug in Müllertal en de bus is net 10 min weg. Dussss....Maar ik heb nog energie voor 3km. Eerst ff de wc opzoeken hier, want ja die is er.

Eerst moet ik zo'n 400m in de stijgijzers om vervolgens op een breed bospad te komen. "Bonjour monsieur". Ik zeg bonjour terug. "Ah, excuses moi". Jaja, het is al goed. Het gebeurt me zo nu en dan nog. Petje op, dus wellicht niet duidelijk. Maar ja mijn borsten zitten er ook! 😂 Het pad blijft breed tot beneden aan de camping. Ach, als je je erop voorbereid, valt het mee. Ik heb dikke worstevingers, omdat m'm handen steeds naar beneden hangen. Niet met stokken gelopen, dan krijg je dat. Wel bij me...En de laatste km ging een bilspier opeens erg zeer doen. En ik weet dat ik nog ff 100m steil omhoog moet naar de camping. Au, au, au. En ik heb eindelijk het eerste wildlife hier gezien. Ritsel, ritsel, 2 hagedissen. Mieren en muggen heb ik ook nog niet gezien. Wel een paar wespen, waarvan er 1 in mijn colablikje belandde, grrr. Om half 4 was ik terug op de camping. Mooie tijd weer. Lekker chillen en bloggen voor het eten.