Route E1 vanuit Echternach

Vandaag gaat het erom spannen: kan ik de hele route uitlopen? 13,5 km. Als ik erop druk dan voel ik nog wat pijn, maar ik kan er wel pijnloos op liggen. Dus er is goede hoop 🤞🏻. Ik pak weer de bus, in 20 minuten naar Echternach. Een dorpje pal aan de Duitse grens. Een rivier scheidt de 2 landen. Ik weet niet zo goed wat voor taal ze hier spreken. Iets met veel Duits en Frans door elkaar gemixt. Maar op de routes kom ik vooral Belgen en Nederlanders tegen.

Ik wil nog ff naar de winkel in Echternach. Voor een nagelschaartje. Dacht dat de mijne in de auto lag. Not. Ik heb een gespleten nagel en als die te lang wordt en ik blijf er aan hangen dan heb ik de poppen aan het dansen. En als het te lang is zorgt die spleet voor de vorm van een hartje 😊. Maar oja, het is zondag! Dan zijn de meeste winkels dicht. Ff googlen en deze niet. Dat wordt zoeken binnen. Ik loop de winkel in en meteen het schap persoonlijke verzorging. Nou, dat ging vlotjes 😊.

Om 10.40 uur begin ik de wandeling. Het is nu nog 16gr maar strakblauwe hemel. Ik moet meteen aan de bak, een steil pad omhoog het bos in. Dus het vestje gaat meteen uit. En de stokken in de handen, om blessures te voorkomen. Ik herken het pad, want ik heb het al 2x eerder gewandeld. Is wel een toeristische route.

Al snel loop ik door de Wolffschlucht. Ik vind het een lelijke kloof (zie eerste foto), want er liggen allemaal takken, ooit meegevoerd door water. Eerst met trappen naar beneden en daarna weer naar boven. Paden lekker smal en veel stenen en boomstronken. En mijn bilspier? Die doet het super! Ik voel het nagenoeg niet. Alleen staat ie in de hens van de balsem 😂.

Ik zie een paadje zonder route aanduiding. Ik gok op een openbaar toilet. En ja hoor! Al die vrouwen zoeken naar dat ene paadje. Ik heb nog geen aandrang, maar het lukt! Daar word ik altijd zo blij van 🤗. In Nederland gaat het me beter af, want dan zijn er meer opties. Hier is rechts van het pad steil naar beneden en links naar boven. Ik loop door een kloof verder. Ik kom langs de toeristische Perekop. Een overhangende rotswand boven de weg. Ik loop ook een tijdje langs die weg. Het is wel een hele groene kloof, met een ministroompje erdoorheen die ik zo nu en dan oversteek met een bruggetje.

Ik kom bij de grot Huel Lee (ook wel Hohllay genoemd, holle rots). Fotogeniek. Als je inzoomt zie je allemaal ronde vormen. Tijdens de middeleeuwen creëerden ze hier molenstenen door met de hand de ronde vormen te maken. Vanaf hier verwacht ik veelal brede simpele paden terug naar Echternach. Dat klopt ook wel, maar niet zo breed als op andere dagen. En het slingert nog. Ik loop nu boven de rotsen en kijk een diep ravijn in.

Dan kom ik bij de weg en zie een bushalte. Ik kijk naar de tijd: 40 min wachten. Daar heeft Eetje geen zin in, dus ik loop nog 2km naar een andere bushalte. Ik was er ook nog niet klaar mee eigenlijk. Als ik daar aan kom dan nog 15 min wachten, lekker in de brandende zon. Het is inmiddels 26 gr. Hou ik van. 15.25 uur was ik weer bij de tent. Het was een fijne wandeling en ook nu nog geen last van mijn bil.

Ik check mijn weerapp. Ik zit al 2 dagen te dubben waar ik goed aan doe aangezien er veel regen aankomt. Het plan was woensdag vertrekken, maar dinsdag valt er veel regen. 42 mm zegt mijn app vandaag. En ik sta op een terrassencamping, op het laagste vlak, dus in het slechtste geval loopt er een stroompje de tent in. Al heb ik wel een kuiptent. Dan moet de tent ook zeiknat mee woensdag. Dus ik heb besloten dat ik morgen rond de middag mijn spullen in ga pakken en de tent hopelijk droog schoonmaken en inpakken en dan ga ik maandagmiddag rijden. Ik sta niet gunstig, want ik heb én in de ochtend én in de middag de zon niet op de tent. Dus de wind moet het doen. En het wordt tussen 12 en 15 uur 20 tot 23 gr.