De reis naar Nusa Penida

Sliep vroeg en als een roosje. Hoe zou dat nou toch komen? 😉 De wekker om 5.50 uur was daardoor ook goed te behappen. Om 7.15 uur zat ik op de scooter richting Ubud, want om 10 uur stap ik in een minibus richting het eiland Nusa Penida. Maps zegt een uur, maar deed 2 uur over de heenweg, dus neem geen risico. Tijdens het ontbijt had ik gezien dat het rondom de vulkaan helemaal helder was (saai toch?😄), maar toen ik het dal uitreed zag ik dat de vallei en het meer bedekt was met lage mist. Samen met het ochtendlicht was het een geweldig afscheid van deze plek 😍.

Na in 15 min steil het dal uitgereden te zijn, volgde een lange geleidelijke, recht toe recht aan afdaling van een half uur. Mede daardoor en het rustige verkeer zonder al die toeristen en de vele privé chauffeurs zo vroeg op de morgen, kwam ik al om 8.15 uur aan bij m'n vorige accommodatie in Ubud 🙈. Geen stress dus 😉. Ik herpakte m'n tas met de spullen die ik daar achtergelaten had en kreeg nog een bordje fruit. Vriendelijke mensen hier! En dan om 9 uur de scooter inleveren, 10 min bepakt lopen naar de hoofdstraat, geldautomaat leegtrekken (een beveiliger kwam ondertussen checken of er geen camera's of scam apparaten waren geplaatst 👌), want kan niet of nauwelijks op Penida, en op de afgesproken tijd, bezweet 😅, wachten op de bus.

10.15 uur nog geen bus, dus voor de zekerheid even gebeld. Ze zijn me niet vergeten 😅 en om half 11 stap ik in. Holy macaroni 🙄, hoe moet ik hier nu toch m'n benen kwijt 🙈. Door zijwaarts aan de deurkant te gaan zitten, met m'n benen naast de bank ipv voor me...En bij het instappen van de laatste 2 mensen bijdehand uitstappen en hun de 2 plekken naast me in te laten nemen 🙊. Ik was dan wel zo aardig om te zeggen dat de meid naast me haar benen schuin mocht houden, omdat ik toch m'n benen aan de zijkant had 🤭.

De rijstijl van de chauffeur was avonturistisch te noemen 😬. Het was druk, maar hield toch teveel van het gaspedaal en schroomde niet om werkelijk elk gaatje te benutten of te creëren. Nu ben ik het al zodanig gewend, dat ik er geen stress van heb, maar er alleen maar om kan lachen. En als er wat gebeurt met deze lage snelheden, dan toch vooral blikschade. En dan...piepende en rokende remmen! 🙉 Ik zág het gebeuren! Een auto ging in het midden van 2 banen rijden en onze chauffeur zag dat niet en bleef gewoon gasgeven. Was het nou kaboem? 🤔 Behalve dat we opeens stilstonden (en wonder boven wonder niemand achterop!) voelde ik niet een frontaaltje. Wel de spiegel geraakt. Beide chauffeurs zetten de auto langs de kant en ze bekijken de auto. Ze praten wat, stappen weer in en rijden weg. Lijkt dus met een sisser afgelopen te zijn...

Na 1,5 uur worden we bij het haventje afgezet. Ik betaal het one-way ticket en hij bied me dezelfde prijs voor retour. Maar daar trap ik niet in, want terug ga ik vanaf een ander eiland dichterbij het vaste land. En ook de drop off is in een plaats 2x dichterbij. Ik heb al het 1 en ander geleerd hier in Azië, dus heb vriendelijk bedankt, incl. mijn uitleg...Vaak komen ze dan met een lagere prijs, maar dit keer niet. Ik regel het later wel met mijn accommodatie!

Ik moet een uur wachten, maar om 13 uur lopen we dan met een man of 100 richting boot. Een fastboat, met 6 krachtige schroefmotoren aan z'n kont. En wederom geen beenruimte 🙄. Ik zocht een hoek uit en nam wijdbeens plaats 🙈. Het was een grappig gezicht want elke hoek had een been in het middenpad geplaatst 😂. En snel ging de boot! De zee was gelukkig niet al te wild, dus het klappen op het water was goed te verteren door de maag 😅. 

Na een uur kwamen we aan bij de eerste stop, Nusa Lembongan, waar ik ná Penida naartoe ga. Ufff, dat heldere blauwe water icm met met koraal wat er ligt!! Niet te bevatten hoe mooi...Je ziet de gekleurde vissen gewoon zwemmen! De helft stapt uit, ín het water, knie diep 🙊. Maar ik moet niet te hard lachen, want weet nog niet wat mij te wachten staat 😂. Maar al de bagage moest ook nog van het bovendek af, dus het duurde ff...Na 15min zie ik 'mijn' strand. Zie ik een pier? Ja, maar tot mijn verbazing leggen we aan naast een boot zeker 100m van het strand. Iemand roept iets voor in de boot, maar niet te verstaan, dus wacht maar gewoon af. 

Na 10min komt er een kleinere boot aanvaren. Daar stappen we in over, nog zonder bagage. We vertrekken, maar dat ging niet zonder slag of stoot. De bemanning zat ff niet op te letten, want de schroef raakte het koraal in het ondiepe en toch ook superheldere water. Ai, kunnen we door? Jep 😅. We worden op het strand afgezet, nog niet zo mooi hier als de rest van het eiland! Maar ook helder water. En enkeldiep het water in😅. Ik zoek mijn huisbaas, Jingga, die me op komt halen met de scooter. Gevonden. En dan nog 25 min wachten totdat de bagage eindelijk aan land komt 🙈. Als ik toch ook maar een beetje geduld van wat ik hier in Azië heb opgebouwd mee kan nemen maar huis?! 😂 Jingga had een vriend opgetrommeld, dus bij hem stap ik achterop en Jingga hijst m'n backpack op zijn rug 🤭 en z'n eigen scooter. We rijden in 5 min naar zijn bungalows. Weg van de doorgaande weg en via een smal asfaltpaadje door het groen, langs koeien, locals en palmbomen. Oké, bijzondere locatie. Hij is pas sinds een jaar begonnen en heeft pas 3 bungalows, nu nog 1 voor hem en 2 voor gasten. Lekker rustig dus, maar geen ontbijt, daarvoor moet ik de deur uit. Ga eens bekijken hoe dat bevalt voor 6 dagen...🤷.

Ps. Hoe had ik toch kunnen bedenken dat ik aanvankelijk de reisdag en mijn eerste avontuur op het eiland kon combineren in 1 blog? 🤔🙈 Ik dacht tijdens het ontbijt: ik schrijf alvast een STUKJE over gisteren en dan hoef ik vanavond alleen maar aan te vullen. Bij nader inzien: toch maar niet samenvoegen 🙉.