Rondwandeling Taubenstein en Rotwand?

Gisteren was er storing bij Reislogger, dus vandaar een dag later:

Ik wilde eigenlijk naar Seefeld in Tirol, lekker dichtbij. Ik dacht, laat ik toch maar even bellen voor de zekerheid over de condities. Kabelbaan gesloten ivm teveel sneeuw boven 🙄. Dan bellen naar de Taubensteinbahn. Ja, open. Sneeuw? Kon ze niet goed zeggen, maar veel gesmolten vanwege het warme weer 🤔. Ik ga het maar proberen. Wel 1 uur en 45 min rijden. Ach, daar lig ik niet wakker van, ik rij graag.

Ik wordt wakker met bijna geen pijn meer in de bovenbenen 🎉🎊. Wel nog in de kuiten. Maar vol goeie moed pak ik al mijn spullen. Ik kijk nog even naar de webcam. Niet in de wolken? Want de hele ochtend bewolkt...Nope. Ik heb er rete zin in! Om 8.30 uur zit ik in de auto en 10.15 uur kom ik bij de kabelbaan aan. De rit was zozo. Teveel langzaam rijden door dorpjes en achter vrachtwagens en niet in de bergen. Maar kom wel ogen te kort als ik door die dorpjes rijd. Zulke boeiende huizen. Dan zijn onze huizen toch maar saai hoor! Ik vraag het nog even na voor de zekerheid bij de kabelbaan. Nee hoor, sneeuwvrij. Joepie! 🤗

Een vrouw vraagt of ik met haar mee ga in het ieniemienie ouderwetse gondeltje. Prima! Onderweg bleek waarom. Eerder deze week was ze ook omhoog gegaan en vlak voor het einde kwam er veel wind en ging ze schommelen 😊. En nu? Opeens windvlagen. Maar mijn extra  gewicht zorgde er vast voor dat we niet gingen schommelen 😂. Ik moest we veel Duits praten want Engels deed ze niet aan 😅.

Om 10.45 uur start ik de wandeling. Vol goeie moed ga ik via een smal pad omhoog. Na 5 min sneeuw, na 10 min sneeuw, na 15 min sneeuw! 😲 Ik voel aan alles dat ik niet door wil. Grrr, ik had er zo'n zin in, zeker nu mijn benen meewerken. Maar zodra ik door de sneeuw omhoog ga, voel ik meteen die spanning weer op de benen. En het kan vast hoor, maar ik voel me te onervaren en te onzeker, dus ik ga terug. Het is ook nog eens vochtig en glad op de rotsen door de gesmolten sneeuw. En doorrrrrr. Kop omhoog. Ik besluit om niet bij de pakken neer te gaan zitten en het pad te volgen waar ik eigenlijk terug zou komen.

Ik kom uiteindelijk uit bij een komvormige vallei. Het uitzicht is prachtig. Erg grassig, met zeker ook rotsen en natuurlijk nog wat sneeuw 😬. Ik daal via een smal pad af in de vallei. Het wordt erg drassig en dat wel voor 15min lang. Hou ik niet zo van 😊. Zoeken waar je je voeten neer kan zetten, zonder erin weg te zakken. Lukt niet altijd. Maar gelukkig is daar sneeuw om de modder van m'n schoenen af te halen. Toch nog ergens goed voor 😉 🤗. Eenmaal beneden, zie ik waar ik naartoe moet. Een steile klim omhoog, de kom weer uit! 🙉 Vooralsnog geen sneeuw op het pad 🤞. Ik kijk tegen het Rotwandgebergte aan. Een steile grassige wand. 

Tja, die klim. Gewoon gestaag door, komt vanzelf een eind aan 😅. Maar m'n benen gaan als een malle, zowel naar beneden als naar boven. Ik kom nu wel wat sneeuw op het pad tegen, maar ik kan dat steeds via het gras rondom het pad omzeilen. Ik kom boven aan. Wat?! Maar een uur vanaf de kabelbaan? Het voelde veel langer 🤔. Nou, goed gedaan E-tje 💪. Het waait opeens enorm boven, moest me zelfs even vasthouden aan een paaltje. Zo benieuwd naar het uitzicht vanaf boven de andere kant op. Nou gewoon mooi, maar niet zoals de vallei waar ik net in liep. Maar ik zie meteen al dat het hier weleens omkeren wordt 😬. Een groot sneeuwvlak naar beneden. Mensen doen het, maar ikke niet. Ik heb een filmpje geplaatst van het zicht op beide bergketens van de valleien.

Te winderig hier om te eten, dus ik loop weer dezelfde weg terug. De zon gaat nu schijnen en ik vind een plekje uit de wind en in de zon, dus lekker even eten en genieten van het uitzicht. Ik heb besloten niet weer die modderige route terug te nemen, dus volg een gravel weg. Is iets om, maar prima. Prima, weet je het zeker? 😬. Eerst steil naar beneden en daarna nog steiler dan steil omhoog! 🙈 Hijgen als een paard kon ik niet voorkomen 😂. Ff een koud blikje sinas soldaat maken (neem altijd koelelement en waterdichte zak mee 😊). Was echt niet om uit te rusten hoor 🤪. De kramp in m'n kuiten schoot er wel bijna in.

Het klimmen wordt minder steil het laatste kwartier en om 13.50 uur kom ik terug bij de kabelbaan. Toch nog 3 uur gewandeld. En geen meter vlak 😅. En maar 4,5 km, dus ging niet vlot 🫣😂. Maar ja, veel stilstaan om te genieten en 2 keer rust. Ik ga voor een appelstrüdel met vanillesaus 😋 en zondig ook met een cola. Oh, haha, 0,5 liter! 🙈 Dat gaat mijn blaas niet redden op de terugweg denk 😊. Ik ga weer met de kabelbaan naar beneden en verdiep me even in de tolweg. De heenweg heb ik die bewust ontweken, maar ik ga liever een andere weg terug. €6, nou dat kan ik wel lijden. Doen we dat.

Ik ga niet teveel schrijven over de terugrit, want dan wordt het blog weer veel te lang. Maar ik heb er zeker geen spijt van gekregen! Veel leuker, groener, bergachtig, bochtig, rivier, mooi meer, smalle en bochtige tolweg. En nog even 3km in Oostenrijk gereden. Erop en erover en weer terug 🤗. Om 16.45 uur weer 'thuis'. 

Ik ga me vanavond maar eens verdiepen in boswandelingen of wandelingen naar een meer! Ik geef de ruige bergen op vanwege de sneeuw 😏. Ik moet maar weer eens terugkomen hier. Jammer, maar ik accepteer het. En dat is ook wat waard. Dat dat lukt, daar ben ik dankbaar om.