Officieus afscheidsrondje Noorwegen

De dag van vandaag? We voelen dat dit ons afscheid gaat worden van het mooie ruige deel van Noorwegen. Nu is het zondag vandaag en we moeten boodschappen doen. Lekker doen dan toch? Oja, kak, veel winkels zijn zondag dicht 😬. Zoeken, zoeken, het gros gesloten. Maar laat nou op 5min afstand een kleine winkel zitten, naast een camping. 10 uur open. Dus uitslapen! 🤗 Maar om 10 uur de deuren dicht 🤔. Aha, 11 uur open staat er op het raam. Nou prima dan. We hebben ons huis dichtbij 😆. Eenmaal binnen en klaar met boodschappen zit de caissière zonder werk. Dus ik vroeg: are you looking for work. Zij zegt: yes everyday. Dus Diana lacht en zegt: dat is kapot slecht Engels E, want je vraagt of ze een baan zoekt 🤭. Ik wilde haar gewoon ff aan het werk zetten 🤷🏼😂. En we hebben wildlife gezien...een eekhoorntje 🤣. Bijna voor de wielen 🫣.

We gaan de toeristische route 55 Sognefjellet afrijden. Daar zaten we al op, maar mwah. Maar ik voel dat iets moois zich nog gaat openbaren aan ons. Ik wil er zelfs 2 uur voor omrijden 😊. Het is namelijk de hoogste bergpas van Noord-Europa. En het wordt mooi!! 😍 We gaan de boomgrens voorbij en dan weet ik dat het goedkomt. Weer een ruig landschap, de weg die er doorheen kronkelt, sneeuwvelden, water, Diana die geniet van het rijden, ja het was weer genieten. En bij het afdalen zag ze een mooie weg weer omhoog lopen, dus zat zich al te verkneukelen. Maar helaas, niet voor ons 😊. En al die lange stokken langs de wegen? Dat is zodat de sneeuwploegers kunnen zien waar de weg loopt. Wel zo handig 😅.

We zetten de lange afdaling in en komen op een punt waar het bekend terrein is. 50km de weg rijden die we al 1 of deels zelfs 2x gereden hebben. En weer dezelfde ferry. We komen aanrijden en de boot rijdt leeg. Is it our lucky day? Wel veel wachtenden...maar het lukt! 🤗 Maar ons gas niet uitgezet 😬. Ach, open lucht. Zo mooi dat je vanaf de ferry 360⁰ bergen om je heen hebt. Na de ferry zouden we na 500m weer een nieuwe weg gaan rijden. Ik keek op mijn telefoon en Diana volgde de meute. Ik kijk op en zie dat we de afslag voorbij rijden 😬. Maar ja, wat ons meteen wacht is een tunnel van 6,6km 🤭. En weer terug is weer 6,6km 😂. Maar deze route kan ook, alleen hebben we dit deels al gereden. Maar keren is altijd lastig op deze wegen dus besloten we deze route te blijven volgen. Dus geen 50 maar 85km dezelfde route. Ach, vanaf de andere kant rijden is ook een soort van nieuw! Was trouwens al 3 dagen geleden dat we door een tunnel gereden waren...

De verdere route was evengoed mooi, maar de bergen werden lager. Maar nog steeds sneeuw. We zijn nog een stukje omhoog gereden en kwamen weer boven de boomgrens. We gingen rijden rondom een meer op zoek naar een geschikt plekje om te parkeren. Gevonden, langs een rustige gravelweg, met uitzicht op het meer en lage bergen. Een mooi laatste plekje in het wilde Noorwegen. 

Morgen naar Oslo, dan begint voor ons de terugreis. Het (laatste?) filmpje komt later vanavond.