Seefelder Spitze

Geen spierpijn toen ik gisteren wakker werd! Ongelooflijk. Dan blijkt wandelen in NL niet zo gek blijkbaar...Rustig opstarten deze ochtend, maar ik werd eigenlijk onrustig. Ga ik vandaag echt niks doen? Misschien naar een mooi dorpje? Maar gisteren voelde ik overduidelijk dat ik ff moet opladen en dat is weer een uur rijden. Ik besluit eerst lopend wat boodschappen te doen. 24gr om 11 uur maar het voelt als 30😅. Maar 30gr wordt het hoor. Ik bleef onrustig op m'n vrije dag dus ging ff een ijsje halen. Ik hou van de warmte, maar toegegeven, zo een berg opklimmen is zelfs voor mij te gortig. Gelukkig ga ik morgen weer de hoogte in! Daar zal het vast aangenaam zijn. De planning voor morgen heb ik wel aangepast. Ik keek er erg uit, maar de route blijkt te moeilijk. Zoeken naar een alternatief dan maar. Yes! Dit gaat wel wat worden 🤗. 

Ik ga om half 9 weg en voor de verandering hoef ik maar een kwartier te rijden! 😄 waarom toch die zenuwen? Ik ga eerst met de Standseilbahn (wat gaat ie steil! 😬), een soort treintje, naar de Rosshütte. Vanaf daar stap ik over op de Seefelder Jochbahn. Vanaf daar loop ik in160 hoogtemeters en 1 km naar de top van de Seefelder Spitze.

Ik zit in het eerste treintje, lekker rustig. Jaren geleden was hier een kabelbaan, maar die kon niet genoeg mensen vervoeren. Toen is dit ervoor in de plaats gekomen. Na een sanitaire stop dacht ik de gondel van de Seefelder Jochbahn voor me alleen te hebben, omdat het treintje elk kwartier gaat. Jammer joh! We stonden er met 8 in en ik kreeg het al benauwd. Er kunnen er 25 in zegt de info 😅. Het blijft bij 8 en 9.45 uur begin ik aan de graat van de Seefelder Spitze. Ogh wacht, eerst nog ff genieten van het panorama 😂😍. En wat een weertje! Lekker zonnig en ik denk ongeveer 22 gr? Ik ga meteen in de klimstand. Omdat het een graat is ontkom ik niet aan afgrond aan beide kanten. Maar het voelt geen moment onveilig, ook omdat er soms hekjes staan. De weg naar de top ziet er vanaf een bankje technisch uit 🫣. Ik ga het proberen en als m'n lijf zegt STOP dan stop ik. 

Technischer wordt het, maar het voelt nog verantwoord. Ik kies nog 1x voor een bankje en overdenk mijn kansen. Nu lijkt het natuurlijk rete spannend voor jullie, maar ik vertrouw op mijn intuïtie 😇. In de bergen is nu eenmaal sprake van risico's. Dus ik ga deze top wél aan 🤗. Grotendeels is het gelukkig een grindpad dus weinig traptreden. Vaker stoppen dan normaal, want tijdens het wandelen genieten van het uitzicht is not done! Maar dat geldt voor elke wandeling. En het lijkt op de foto's alsof ik alleen op de wereld ben, maar dat is niet zo 😄. Gewoon goeie timing 😜.

Nog een klein stukje klimmen en dan ben ik op de top! Eindelijk weer eens een top 😂. En het uitzicht is adembenemend! 😍 En voor jullie het bewijs dat ik gevoel voor veiligheid heb? Want die foto met die bergkom en gruishellingen? Daar loopt een smal paadje. Die wilde ik eigenlijk doen. Maar AI raadde het af. Maar genoeg mensen doen het gewoon, maar als ik alleen wandel staan mijn voelsprieten wat scherper afgesteld 😆. Nu eerst genieten van een bullit en een broodje en het ruige uitzicht en dezelfde weg weer terug. Stiekem wist ik al dat dat nog ietsje moeilijker zou zijn, want gruis naar beneden kan glibberig zijn 😬. Stokken op standje dalen en vertrouwen hebben in mijn bergschoenen en mijn benen. Zonder glijden naar beneden! Althans, tot de laatste 10m, haha. Maar ik ving mezelf op 😅. En dan met de Jochbahn en de Hameleköpfbahn naar de andere kant van die bergkom. 

Om 11.15 uur ben ik weer bij de kabelbaan. Op naar de volgende, de Harmeleköpfbaan. Oei dit wordt een lange blog 😬. Maar in mijn hoofd ontvouwt zich altijd een heel boekwerk en jullie lezen 'slechts' een selectie 🤣. 12 uur richting Nordlingerhütte. 1,7km en 220 hm. Ik begin eraan. Omhoog over een grindpad. En dan opeens heb ik in mijn hoofd: ik stop, mooier dan hiervoor gaat het niet worden. Ik blijf in het dorp Seefeld kijken. En een teken aan de wand is dat dit niet meer toeristisch is en er bijna geen foto's te vinden zijn op Internet van dit deel. Dus liever spaar ik dan mijn benen voor morgen!! En ik vind stijgen alleen de moeite waard als ik er iets moois voor terugkrijg 😅. En het is ook goed voor de lengte van m'n blog 😂. Voel ik me een opgever? Nee eerlijk gezegd niet 😇. Ik luister gewoon goed naar mijzelf. Ik weet dat als ik doorloop dan blijft dat stemmetje steeds zeuren. En als ik overtuigd ben dan kan ik goed naar die stem luisteren. En ja ik weet het, niet elk stemmetje van je ego heeft gelijk 😆. Maar ik heb ook wat sanitaire probleempjes, dus dat helpt niet. Zal er dit keer niet verder over uitwijden. Of moet ik er schijt aan hebben? Nou, nu heb ik toch iets verklapt! 🫣🤭🤣 Stress slaat bij mij nou eenmaal op mijn darmen. Maar aan mijn benen heeft het niet gelegen. En ik heb zin in een sigaretje! Haha. Ook daar heb ik weer aan toegegeven, maar tijdens de wandelingen rook ik niet.

"Deine Stecke". Oh oef bijna de stokken in de kabelbaan laten staan!  12.45 uur terug bij de auto en ik hoor eindelijk eens Nederlanders. Die ben ik bijna nog niet tegengekomen en met mijn ervaring met reizen is dat een wonder te noemen 😂. Lekker vroeg thuis en op naar morgen.

Ps. Er staan ook 2 panoramafilmpjes op