Karwendelschlucht in Scharnitz

Ouderwets genoten van het voetbal. 👌🏻 En dan vroeg naar bed, want morgen een vroege en lange dag.  Je moet er een beetje gek voor zijn, maar ik ga 100km, een kleine 1,5 uur, rijden 🫣. Eenmaal in bed dacht ik nog ff 1 blik te werpen op wat AI vertelt over het weer in de bergen. Want de gewone weerapps vertellen niks over het weer in de bergen. Maar AI weet (bijna) alles. En ik heb weer iets geleerd: warmteonweders 🤷🏼‍♀️. Witte bloemkoolwolken waaruit onweer kan groeien. Het is goed dat ik dat nog lees, want dat had ik niet geweten! En het wordt in heel Tirol én de Beierse Alpen verwacht. Dus de plannen aangepast. Morgen de Karwendelschlucht vanuit huis. Kan ik tenmiste nog even voetbal kijken, dus hup m'n bed uit 🤗.

Ik wil mijn gastvolgers even welkom heten. Ik kan statistieken zien van volgers en het waren er gisteren 55! Terwijl ik maar 15 vaste volgers heb. Ik hoop dat jullie Inspiratie op kunnen doen om met of zonder compagnon op avontuur te gaan. Bij vragen, stel ze gerust!

Om 10 uur vertrek ik naar de Karwedelschlucht (kloof). 11 km en 24gr. Het zal minder spectaculair worden, maar ik heb er evengoed zin in. Ik loop vanuit huis en loop de eerste 2,5km langs het riviertje de Isar. En dan mag ik het bos in. Een breed grindpad. Dat zie ik veel hier. Fijn voor de fietsers, die ik hier veel zie. Moet er niet aan denken! 😂 Maar wel veelal met hulp...

Ik moet wel weer omhoog en ga iets nieuws proberen. De Nomaden-wandeltruc. Stuurde m'n ma door. Kort gezegd is dat een bewuste ademhaling bij elke stap waardoor je in het moment kunt zijn. En aangezien een lichaam gemaakt is om te werken klinkt het in het moment zijn zonder afleiding van wat de mind allemaal verzint, als iets wat kan werken. Dus ik haal adem bij elke stap, al heb ik ff een paar minuten nodig om het op elkaar af te stemmen. Het lijkt op hijgen, maar dan onder controle 😆. Helemaal in het nu en ik loop heel makkelijk omhoog. Ons brein is vaak de oorzaak van wat we voelen in ons lijf is mijn ervaring. Sinds ik een transformatieproces (waarin ik naar de Ziel ben gegaan ipv naar mijn hoofd) heb doorgemaakt, kan mijn lichaam én mijn geest veel meer hebben. Want ondanks mijn 90kg doet mijn lijf het goed. De 1,2 techniek plus ademhaling is een mooie cocktail voor nu. Ik kan nu gedag zeggen zonder te hijgen. 😂

Zowaar een recht stuk? Nou dat kan ik toch ook wel waarderen! 🤗 Ik kruip toch ff in mijn hoofd. Ik voel nul pijntjes en heb tijd voor bezinning. Ik krijg een grote glimlach op mijn gezicht. Ik ben enorm tevreden hoe dit avontuur nu verloopt. Het weer is fantastisch en m'n angst dat m'n lijf misschien niet zou willen is weg.

In het bos heb ik steeds zicht op een inmense stenen pukkel. En 1,5 km vlak lopen voelt als luxe. En dan eindelijk een smal pad. Op naar de kloof. De waterval die ik tegenkom is een verrassing. Maar ik loop wel heel hoog boven de kloof 🤔. Ik kijk ff op het kaartje, blijkt dat ik er minder dichtbij kom dan ik dacht. Maakt niet uit, ik accepteer dat en door. Na de waterval klim ik nog even via een smal bospad naar boven. Ik kom op een heel breed grindpad en die volg ik maar liefst 2km. Zonder m'n  afvlakkende medicatie zou ik daar van balen, maar nu kan ik het naast me neerleggen. En ik geniet van de uitzichten op de rondomliggende bergen. Wat ben ik toch een mazzelaar 😇.

Ik neem nog even een zijpad naar een open veld. Maar elke stap die ik zette voelde ik me een moordenaar! 😬 Het krioelde er van de mieren, maar kon ze niet ontwijken. De kloof komt nu meer in het zicht en volg weer een smal bospad. 2 voeten naast elkaar, thast's it. Dat zijn de leukste! Tussen de varens door en door de afdaling kom ik wat dichter bij het water. Maar ik had andere plaatjes voor ogen, maar die waren denk van de Gleirschklamm. Maar evengoed genoten gelukkig! 

Ik volg een bekend bospaadje langs de Isar. Ik wil even pootje baden, want het is toch alweer 28gr (al voel ik dat niet, want kan goed tegen de warmte). Ik hou dat 1 minuut vol 😆. En het is koud én de steentjes doen pijn. Even alles nat gemaakt en weer door. Om 13.50 uur was ik terug. Toch nog 4 uur over gedaan.

Wat wel bijzonder is, is dat ik nog geen zweetdruppel heb gelaten! Met die inspanning en warmte toch wel vreemd. Vroeger zweette ik wel gewoon. Mijn vochtregulatie lijkt dus niet goed, wat mogelijk door mijn medicijnen kan komen. Maar ik ervaar ook de warmte niet zo, dus ik heb er geen last van ofzo. Wel een natte rug door die grote rugtas.

Straks lekker uiteten en me beraden op de dag van morgen. Ik ga sowieso weer aan de wandel!