Weer een rondwandeling vanaf de camping

Gisteravond ging het om 8 uur regenen en dat hield niet op tot diep in de nacht. Ik moest mn regenpak aantrekken om het nachtelijke plasje weg te brengen 🤭. Het hield op een gegeven moment op, maar ben wel benieuwd of ik in mijn remslaap ben geweest. Te vaak wakker geweest, maar ook meteen weer in slaap gevallen gelukkig.

Vandaag staat er 13km op het programma. Wederom vanaf de camping. Ik vertrek om 9.30 uur. Het begint heel even droog, maar al snel de miezer uit de hemel. Prima. Regenjas aan en gaan. Maar wel oppassen voor gladde stenen, want die kom ik enorm veel tegen hier. Maar het lijkt wel of er schuurpapier opzit, want ze zijn goed begaanbaar. Maar toch...de doe-voorzichtig-stand. De eerste 2km is weer over asfalt. Eenmaal in het bos voel ik alleen wat druppels uit de bomen vallen, dus wordt niet zo nat.

Er staan 3 grotjes op mijn gps. Leuk, toch? Nou ik vond het toch een beetje spannend zo in mijn eentje. De eerste was zeker 50m gitzwart van binnen. Dus zaklamp op m'n telefoon aan. En kan ik de tas wel op m'n rug houden? Echt smal. Mijn heupen schuurden langs de wanden op z'n tijd, maar gelukkig paste mijn lijf net 🤗. De 2de was eigenlijk idem. De 3de wat korter, ook weer overleeft 😅. Gelukkig geen tegenliggers want dan moet er 1 terug!

Ik ben altijd zo bezig met plassen in mijn hoofd. Wat als...Omdat ik het niet goed kan ophouden als ik aandrang voel. Ik zag een paadje naar niemandsland, dus verwachtte daar niemand tegen te komen. O, haha, plaatselijk toilet zo te zien. Ik had nog geen aandrang, maar wat er uitkomt is mooi meegenomen. Ontspannen en dan lukt het wel...normaal gesproken...nu dus niet 🙈. En doorrrrr.

Ik loop langs veel rotsformaties, maar eerlijk gezegd zie ik daar weinig van 😆. Ik loop vooral met mn hoofd naar beneden, om te zien waar ik mn voeten neerzet. Dus gewoon af en toe even stilstaan. Ik hoor de weg op een gegeven moment goed. Ik loop er hoog boven. Maar het stoort me niet. Als je er geen oordeel over hebt kun je er ook geen last van hebben is mijn motto. Ik steek de weg over naar de Schiessentümpel waterval. Ik denk dat dat de meest gefotografeerde plek in Luxemburg is. Is ook erg fotogeniek! Was niet mijn eerste keer hier. En al snel kom ik in het mini plaatsje Mullertal. En daar is een toilet 🎉. En even lunchpauze. "Eetse" stuurde m'n ma want ze zag op de gps dat ik stilstond 😄.

Ik ga beginnen aan de laatste 4km. M'n benen moeten hard werken hoor! Zoveel traptreden, dat vinden ze niet zo leuk 😬. En dan komt de zon opeens tevoorschijn en daar staat een bankje precies met de zon erop. Er zat al iemand maar ze zei kom er lekker bij. En dat doe ik. 45 minuten lang hebben we een mooi gesprek gehad. 71 jaar en veel aan de wandel. Eerst koetjes en kalfjes en toen ik opstond en we door bleven praten, kwamen we opeens op spiritualiteit. Zij zit ook in een bewustwordingsproces, dus dat was mooi. We waren dankbaar voor het gesprek.

De laatste 2 zware kilometers, maar gelukkig wel deels vlak door het bos. Totdat ik beneden aan de camping kwam. Zeker 60 steile traptreden als toegift. Dat ging in etappes 😅. Om 14.45 uur was ik terug. Mooie tijd en de zon zal op z'n tijd schijnen de rest van de dag 🙏