Rijden en chillen

Geen wekker vandaag, dus lekker op het gemakje wakker worden. Heerlijk! Het mooie uitzicht is ons helaas ontnomen door de dichte mist en het is best fris met 13 graden. Gelukkig doet de boiler het nu wel en kunnen we het afwasje van gisteren nog even snel wegwerken. We besluiten om de weg naar Lysebotn met de 27 haarspeldbochten toch niet te doen i.v.m. onvoldoende vertrouwen in de handrem (wellicht hellingproef op steil stuk i.v.m. passeren auto’s?). Vandaag wordt dus een rijdag met een ferryovertocht, boodschappen doen en de camper legen en vullen met vers water. Ondertussen genieten we van het schitterende Noorwegen.

Dus afwasje weg, ontbijt bij Elise naar binnen (ik kan zo vroeg echt niet eten) en motor starten maar. Daar dacht de motor iets anders over 😬. Hij had er niet veel zin in, dus Elise moest het een paar keer proberen. Gelukkig kwam hij al sputterend eindelijk tot leven 😅! Gisteren was het voor mij al een hele uitdaging om over de smalle kronkelende wegen met tegenliggers te rijden, vandaag heeft Elise er dichte mist bij om het nog ietsjes moeilijker te maken. Maar wel minder tegenliggers. Maar na een tijdje rijden we de mist uit en kan ik nu ook van de mooie omgeving genieten 🤗. 

Af en toe konden we wat langzamer rijden of zelfs stilstaan om een mooi plaatje te schieten van het spectaculaire uitzicht, maar meestal rijden we (vanwege de achterliggers) door en vertrouwen we erop dat de telefooncamera vanachter het raam een fractie van het moois vast kan leggen. Want eerlijk is eerlijk: je moet het in het echt gezien hebben om de echte schoonheid van de Noorse natuur te bewonderen 😍.

De lunch nuttigen we met het gezelschap van enkele nieuwsgierige koeien en dan rijden we door naar Oltedal om boodschappen te doen, maar E rijdt de winkel gewoon in volle vaart voorbij 😊. Dan maar morgen boodschappen doen.

Om 12.30 komen we bij de veerboot aan. Daar hebben we twee boten weg zien varen voordat wij aan de beurt waren. Bijzonder hoe gesmeerd ze dat laden en lossen regelen. Eenmaal aan de overkant, na 1,5 uur wachten en 15 min varen, gingen we op weg naar onze overnachtingsplaats. Daar aangekomen was het megadruk met campers die grijs water moesten lossen en wc’s moesten legen. Ook wij moesten daarvoor in de rij gaan staan. Elise maakte zich in de tussentijd vooral zorgen om parkeerruimte, want alles was bezet. Maar hé, zodra wij klaar waren met vers water bijvullen, maakten alle campers ruimte vrij voor ons 😊. We staan nu voor de nacht weliswaar langs de weg, maar met uitzicht op een meer/de zee (?) en gezellige picknicktafels waarvan ik er nu één gebruik om dit blog te schrijven. Terwijl Elise bij me komt zitten vertelt ze dat ze het gas niet aan de praat krijgt. Dat moesten we uitzetten op de veerboot. Ik ben dus even gaan kijken en zag toen dat de gastank leeg was. Dat is wat de meter vertelde tenminste. Dat vond ik wel erg vreemd, want de verhuurder had laten zien dat we echt voldoende moesten hebben, maar goed. Toch maar de garage open om de reservetank te pakken. Gelukkig riep E toen dat het niet meer nodig was. We moesten een knop indrukken om te resetten. Dus de koelkast kon weer aan en ik kon weer aan de kook. Vanaf half 3 hadden we zomaar de tijd voor onszelf.

Tot nu toe bevalt het off grid camperen ons uitstekend. Ik vertrouw volledig op het plantalent van E, dus dat maakt het voor mij makkelijk natuurlijk. Hoewel ik af en toe wel de optimist moet uithangen omdat het voor E soms wat stressvol is. Daar moeten we soms wel een middenweg in vinden. 

Morgen gaat Elise een dagje alleen wandelen, zodat mijn lichaam een beetje kan bijkomen van de inspanningen de afgelopen dagen. Ik heb namelijk spierpijn op plaatsen waarvan ik niet wist dat er spieren zaten 😂. Terwijl E aan de wandel is ga ik op mijn gemakje boodschappen doen (heerlijk!) en parkeer ik op een rustig plekje om in alle stilte een boek te lezen en te chillen.