Roadtrip Oostenrijk en Duitsland

Gisteren dacht ik: als ik wakker word ga ik bepalen wat ik ga doen. Nou, dat kon ik toch niet. Steeds die telefoon pakken op zoek naar een optie 😆. Even een hulplijn met Facebook inschakelen. Maar zag dat daar weer sneeuw ging vallen, dus valt af. Maar goed, lang verhaal kort, ik ga een roadtrip doen.

Ik was voor 6en al wakker natuurlijk, en een tijdje ook wel, maar viel weer in slaap en schoot pardoes om 9.15 uur wakker 🤗. Meteen eruit, pijnloos! 🎊🎉 Ik zet de eerste 2 etappes in mijn NAV en om 10.15 uur rijd ik weg. Ik heb grotendeels, voor mij, nieuwe wegen uitgekozen, voor zover dat nog kon 🫣. Wees gerust, ik ga niet alle 207km beschrijven 😂. Dat wil ik zelf niet eens 😅. Maar binnen 4min rijd ik een bergweggetje op, Oostenrijk in. Wat zie ik nou? Verse sneeuw op de bergen! En blauwe lucht?! Dat was zeker niet voorspelt! 

Er hangen veel wolken voor de bergen, maar ik kan zeker ook nog het besneeuwde gedeelte zien. Heerlijk genieten. Bergje af, bergje op, bergje af, bergje op. 6gr, 12gr, 6gr 😊. Maar ik word wel ietwat zenuwachtig. Ik moet zo een bergpas over. Onder of boven de sneeuwgrens? 🤷🏼‍♀️ Ik parkeer de auto en zoek een webcam op. Sneeuwvrij 😅. Maar druk op de weg richting Fernpass joh. Kruipend naar boven. Is het nationale roadtrip-dag ofzo 😉. Dit weer nodigt in ieder geval niet uit om buiten iets te ondernemen, behalve lekker rondrijden.

Ik heb een afwijking 🤭 en dat heeft met mijn blaas te maken. Ik ben ooit in 2 situaties op de snelweg geweest waarin ik nodig moest plassen, maar er geen mogelijkheid was. Sinds die momenten slaat er bij mij paniek toe als ik niet snel genoeg een wc vind als ik vind dat ik die moet vinden. Soms omdat mijn blaas aandacht trekt, soms zelfs vóór dat dat gebeurt. Nu hoefde ik nog niet, maar toch paniek, want wat als ik wel moet, zeker met deze drukte. Ik stop bij een benzinestation. Geen WC. Paniek vergroot. Bij restaurant? WC kaput. Paniek, maar ook opluchting, want m'n blaas is zowaar nog rustig. Meestal, als ik onderweg ben naar een WC, dan gaat mijn blaas al pijn doen, en dan heb ik écht snel een WC nodig. Ik stap weer in de auto en zie een bord met kabelbaan. Dat volg ik. Gratis parkeren, zeldzaam! En meteen die blaas, dus pies bijna in mijn broek. Maar ik red de WC! 🤗 Zelfs thuis op de bank, als mijn blaas aandacht trekt, moet ik snel lopen anders plas ik in mijn broek. En ik moet 4m lopen! 🙈 Alleen op het werk heb ik er geen last van, want dan kan ik het gewoon ophouden. Ja ik weet het, beetje raar...🫣.

Ik check bij het maken van wandel- of autoroutes altijd de bochtige wegen, want daar hou ik van, zoals jullie ondertussen weten. Ik hou niet van straight 🤣🤣🤣. Nou, bochten heb ik gehad. Zeer weinig rechte wegen, dus ik zat lekker te genieten. Na 100km rijd ik een tunnel in en kom uit in Duitsland. Van een miezerig weertje ga ik naar druilerig weer. Duidelijk harder regenen.

Het is nog steeds druk op de weg, beide kanten uit, maar ik kom vlakbij kasteel Neuschwanstein. Google maar eens. Daarom de drukte? Met dit weer? 🤷🏼‍♀️ Tijdens de voorbereiding wilde ik er graag naartoe, maar ik vond het te toeristisch. Vandaag had gekunt, want vast rustiger, maar het regende te hard. Parkeren is duur en je moet nog een uur omhoog naar het kasteel lopen. Dus ik liet het maar...

Ik heb nu vooral beboste heuvels om mij heen, de sneeuw verdwenen. Zijn nog steeds bergen, maar in mijn vocabulaire heuvels, want geen rotsen 😆. Ik rij langs een groot meer bij Füssen, had heel mooi kunnen zijn in de zon 😊. Ik verlaat voor een tijdje de provinciale weg en ga door het platteland rijden. Heerlijk rustig, begrast heuvellandschap. Om te omschrijven in een blog heel saai, maar ik genoot er met volle teugen van.

En dat allemaal onder het genot van mijn eigen muzieklijst. In de loop der jaren 360 nummers verzameld. Muziek die ik kan voelen en ik nooit beu raak. De nummers die ik het diepste voel zijn van Fearless Soul. Met teksten als i've got a journey with me, myself and i. Of i'ts ok to be different. Of everything you need is already within YOU. Muziek wat mijn 'psychose-ik' gebruikte om mijn mede cliënten in de kliniek te motiveren en te steunen. Ik krijg er oerkrachten van in ieder geval!

Een half uur voor het einde besef ik opeens dat ik ook voor het eerst sinds een kleine 2 weken geen last van mijn rug heb tijdens het zitten. Ga ik dan gewoon pijnvrij naar huis morgen? 🤗 De laatste 20min zijn bekend terrein en 4,5 uur later parkeer ik de auto weer. Was een mooie rit, 207km, al had ik uiteraard liever een zonnetje gehad. Maar was een goed alternatief voor bankhangen. Kan ik nog steeds doen tot 22 uur 😆.

Ik voel mij wel exclusief trouwens. Ik heb de hele week nog geen Citroën Cactus zien rijden 😂. Over wie zegt dat iets? 🤪. Ach, ik ben nog steeds verliefd op het wagentje, al had ik graag wat meer PK gehad 😅. Tot maandag!